รู้สึกผิด

“รู้สึกผิด” คำที่ใช้เวลาในการคิดที่จะพูดเพียงเศษเสี้ยววินาที  โกหกคำโตว่ารู้สึกผิด ทั้งๆที่บางทีคำๆนี้อาจไม่มีความหมายใดที่ลึกซึ้งไปกว่าการพูดเพื่อหลีกเลี่ยง พูดเพื่อให้ดูดี พูดให้ตัวเองไมติ่งรู้สึกผิดมากไปกว่าตอนที่ไม่ได้พูด เพราะถ้ารู้สึกผิดจริงๆ ความผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าคงไม่เกิดขึ้นอีก

                น่าแปลกที่มนุษย์เรียกตัวเองว่าสัตว์ประเสริฐ ทั้งที่สัตว์ไม่ว่าเลือดอุ่นหรือเลือดเย็น กระทั่งสิ่งมีชีวิตที่สามารถเติบโตและขยายพันธุ์ได้ ต่างไม่เคยพูดโกหกไม่ว่าจะเพื่อเหตุผลใดๆ (หรือมันอาจโกหกแต่เราฟังไม่รู้เรื่อง เอาเป็นว่าถ้ามองในแง่ดีสัตว์ไม่เคยโกหกเราละกัน)

                แล้วถ้าคนโกหกเป็นคนไม่ดีตามที่หลักเกณฑ์ทางคุณธรรมหรืออะไรก็ตามที่ใช้วัดมาตรฐานความดี-เลวของมนุษย์ ก็ไม่สมควรเป็นสัตว์ประเสริฐหรือแม้กระทั่งคิดว่าตนเองเป็น ผู้คนโดยมากมีเหตุผล(คำเรียกที่ฟังแล้วดูดีของ”ข้ออ้าง”) ในการโกหกเสมอ เพื่อให้คนอื่นสบายใจ เพื่อเอาตัวเองให้รอด เพื่อไต่เต้าไปยังจุดที่สูงกว่าเดิม อื่นๆอีกมากมาย

                เราเองก็เป็นคนหนึ่งที่หมดสภาพความเป็นสัตว์(ที่คิดว่าตัวเอง)แสนประเสริฐไปซะแล้ว

                “ไม่เป็นไร” คำที่เราใช้บ่อยที่สุด…เพื่อโกหกเธอ…และโกหกตัวเอง หลอกคนอื่นๆว่าเรายังยิ้มได้เหมือนเดิม

                ยิ่งเธอ“รู้สึกผิด”มากเท่าไหร่      เราก็ยิ่ง“ไม่เป็นไร” มากขึ้นเท่านั้น . . .

 

 

 

               แล้วถ้าเรารู้สึกผิดขึ้นมาจริงๆล่ะ? เราจะใช้คำไหนเพื่อบอกเธอดีถ้าวันนึงเราต้องเป็นฝ่ายพูด บางที “ขอโทษ” อาจเป็นคำพูดที่ดีที่สุดที่จะพูดได้ว่าเรารู้สึกผิดแค่ไหน